Talking Guitars #12: Gibson Les Paul

Het is een terugkerende rubriek op deze website: ‘Talking Guitars’. Pieter vertelt dit keer over zijn Gibson Les Paul. Een ‘ouderwets vette tornado’…

‘Een ouderwets vette tornado’

Sologitaar spelen is iets waarvan ik weet dat ik daar eigenlijk te weinig skills voor heb. Toch is het geinig om te doen en toen ik een betaalbare Gibson Les Paul vond die me aanstond ging ik overstag.

Deze zwarte Les Paul Standard uit ’91 bleek eigendom te zijn van de groep Pater Moeskroen. De sologitarist van deze band bood hem te koop en ik hapte. Juist vanwege de Bigsby tremolo, de verdere looks, zoals z’n fraaie ‘tulip knobs’ en het ultieme satijnachtige deklapje in de originele koffer.

Ja het is een hele vertoning, zo’n Les Paul.

Les Paul
Pieters Les Paul Standard

Ik vertrouwde op wat de man vertelde van zijn optredens met deze gitaar.

Je kunt vrijwel nooit zo’n electric animal helemaal uittesten bij de aankoop. Zeker niet in de wat beperkte ruimte van de verkoopplek. Maar naast m’n vast onbeholpen gepingel vertrouwde ik op wat de man vertelde van zijn optredens met deze gitaar, hoe het krasje zo was gekomen en wat het merk Gibson waard is.

Dat bleek terecht, want thuis ontpopte het instrument zich tot een ouderwets vette tornado van geluid over de buizen van m’n Fender Twin Reverb. Toen moeten de buren zich toch regelmatig achter de oren hebben gekrabd.

Bij TakandBand kreeg de Gibson niet veel kans, want daar vervul ik toch meer een begeleidende rol. Bij enkele opnames echter eiste de Gibson toch terecht de solopartij op. Zoals te beluisteren valt bij: TakandBand Eyes On The Road

Luister naar de Gibson Les Paul in Eyes On The Road – TakandBand

Vind je de song mooi? Deel ‘m gerust 👍🏻

Herkenbaar?

Ben je zelf gitarist en heb je een mooi verhaal over een van de gitaren waar je graag op speelt? Deel het eens in de reacties!

Ervaringen uitwisselen met Pieter over een (gedeelde) liefde voor een bepaalde gitaar? Kom eens langs bij een optreden (zie Agenda) en spreek ‘m aan!

Meer lezen